II. Dünya savaşı sırasında Anne Frank ailesiyle beraber iki yıl boyunca Nazilerin zulmünden kurtulmak için bir evde saklanmak zorunda kalırken, günümüz insanı da kurgulanmış küçük dünyalarında saklanmak zorunda bırakılmadı mı?

Fakat bu oyun yalnızca Nazilerin vahşetini anlatmıyor! Kristal Gece’nin zamanı ve mekânı yoktur. Tüm çağlar üzre, yakılan insan bedeni, tecavüze uğrayansa insan aklıdır. Biz yalnızca şu soruyu soruyoruz: İnsan olmayı başarabildik mi?

Çünkü hangi zamanda yaşanırsa yaşansın, on üç yaşında bir kız hayatta kalabilmek için tavan arasında saklanıyorsa, bütün insanlık bir kuyunun dibinde demektir:

Bir gün karanlık bir kuyunun içinde buldum kendimi. Kuyunun duvarlarına ellerimi sürüp kokusunu duyumsadım, kan ve ceset kokusu her yanı sarmıştı. Kuyunun dibi kanlı sularla doluydu ve sudan içmek isteyen insanlar makaralarla kovalarını sallandırıp, kanlı suyu çekip içiyorlardı. Suyun her damlasında vücutlarına bir irin bulaşıyor ve naralar atarak her yere mezarlıklara bile saldırıyorlardı. Bense kuyunun dibinden korku dolu gözlerle onlara bakıyordum. Beni görmediler… Sonra bu insanların yüzlerindeki organları yer değiştiriyordu sanki ağızları alınlarına kulakları çenelerine geliyordu. İlginç bir dağ yaratığına doğru değişiyordu hepsi. Ne olduğunu anlamaya çalışıyorken tekrar uykuya daldığımı anımsıyorum. Renk renk çiçekler kokluyordum düşümde. İnsana dair tüm renkler çiçeklerde toplanmış gibiydi. Güzeldi çiçekler…

Kuyunun dibinden çıkmak için, kendinizle yüzleşmeye hazır değilsiniz. Ama bunu yapmak zorundasınız!

''Dövülmüş gibi olduk.'' Oyun bitince kurduğum ilk cümleydi. Kayıtsız, belleksiz günümüz insanına; yani bizlere ''seyircilere'' okkalı bir tokat attınız. Acıttı, ama olsun. Elinize sağlık.

Neslihan Ü.

Kristal Gece, son zamanlarda gittiğim oyunlar içerisinde, konusu-metni ve oyuncuların performansı açısından beni en fazla etkileyen oyun oldu.

Yahudilerin katledilmesini tüm insanlığın ortak bır problemi olarak açık ve sert bir şekilde karşımızda buluyoruz. Oyunda soykırımdan cok, bu vahşetin insan psikolojisi uzerındeki etkileri, yarttığı travmalar ve sonrası anlatılıyor...

Tavan arasında saklanan Anna için seçilmiş harika bir mekan Nazım Hikmet Kütür Merkezi’nin tavan arasındakı tiyatro salonu. Gitmek isteyen arakadaslara cok fazla bilgi vermek istemıyorum ama II.Dünya savası sırasında yaşanılan bu rezaletin etkilerini karşınızda görecek, zaman zaman da tam ensenizde hissedeceksiniz... İyi seyirler.

Ezgi Burçin S.

Öncelikle son zamanlarda izlediğim en iyi oyunlardan biriydi,
Herşeyden önemli olan da budur bence bir seyirci olarak, keyif almak.

Müzik çok başarılıydı oyunculuklar da aynı güzellikte estetik ve abartısızdı. Gereksiz hiç bir hareket yoktu bana göre.

Haydar F.

Önce beynimiz tokatlandı.
Sonra adrenalin patlaması yaşadık.
Oyun bittiğinde arkamıza bakmadan kaçıştık.

Bünyamin A.

Kristal Gece, gerçekten çok güzel bir oyundu bu oyunda emeği geçenleri tebrik ederim...Özellikle seyirciyi içine çeken bir yönü vardı ki bunu göz ardı etmek mümkün değil oyunun sonunda sizleri sürpriz bekliyor...

Haberveriyorum (Ziyaretçi)

Dün Kristal Gece oyununu seyrettim, dehşetengiz bir oyundu cidden. Üzerimize üzerimize gelen bir tekst vardı, varla yok arası karakterler de çok etkileyiciydi. Güzel olan şeyler kitleyle buluşamayıp, kendi kaderine bırakılınca çok üzülüyorum. 20 Mart'ta Nâzım Kültür'de tekrar oynuyor oyun. Gidin görün derim, izlemeye, vakit ayırmaya değer.

Haberveriyorum (Ziyaretçi)

Cumartesi günü oyunu izlemeye geldik, güzeldi tebrikler... Sonunda salonda tansiyon yükseldi, orta sıralardan bir iki kişi ayaklandı biz arkalardaydık. Arkadaşım iyi ki gelmişiz Ebru dedi hatta yolda konuşmuyordu canım sıkıldı konuşsana dediğimde oyun düşündürdü dedi. Bilemiyorum, yani çevreme şöyle bir bakınayım dedim herkes beğenerek ayrıldı.. 

Ebru P.

Selamlar, oyununuza Ebru'yla geldik, harika performanslar ve harika bi oyundu, tebrikler... Yeni oyunlarınızı sabırsızlıkla bekliyorum... Umarım bir gün bizzat tanışma fırsatı buluruz... Dostlukla!

Sevinç E.